Η αρχαία πόλη της Ελίδος, το λιμάνι της Ελίδος, από όπου απέχει 20 στάδια (25 χλμ.). Κατασκευάστηκε από Αρκαδικούς μετανάστες που προέρχονταν από την Αρκαδία, συγκεκριμένα από το Όρος Κυλλήνη. Οι αρχαίοι πίστευαν ότι αυτό το βουνό ήταν ο τόπος γέννησης του Ερμή και εκεί γιόρταζαν και τον λάτρευαν. Στο ίδιο μέρος, λάτρευαν τον Παν και τη Νύμφη Κυλλήνη, την κυρίαρχη της Ερμης. Οι Αρκαδοί που εγκαταστάθηκαν σε αυτή την παραλία, ίδρυσαν την πόλη Κυλλήνη και έφεραν τη λατρεία του Ερμή, του Ασκληπιού και της Αφροδίτης σε μια περίφημη μαρτυρία του πρώτου τουριστικού δημοσιογράφου της αρχαιότητας, Πωσάνια.
Η Γκλαρεντσά (Κλαρεντία, Κλαρενσά) βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της δυτικής χερσονήσου της Μορέας, στην περιοχή του Παλαιόκαστρο, δυτικά του σημερινού Κυλλινίου. Ιδρύθηκε από τον πρίγκιπα Γουίλιαμ του Βιλχάρντουιν και αποτελεί το λιμάνι της πρωτεύουσας Ανδραβιδάδας και διαθέτει ένα πολύ επιβλητικό κάστρο, το Τσλέμουτζί. Τέλος, το Κάστρο Κλερμόν για τους Φράγκους, εκτός από την πριγκηπιτεία, ήταν η κύρια οχύρωση στην περιοχή. Κοντά στην πόλη βρίσκεται το μοναστήρι της Βλαχέρνας με την Καθολική Εκκλησία του 13ου αιώνα.
Η Γλαρεντσά εξελίσσεται ραγδαία ως σημαντικό οικονομικό και αστικό κέντρο της διεθνούς φήμης ηγεμονίας του Σταθροφόρικου. Υπήρχαν νοσοκομεία, τράπεζες και κτίρια για τους ναυτικούς μέχρι το 1353; Κυνηγούνται τα νομίσματα, κάτι που κόβει το δίλημμα των ’tornisi“ (tornese) και μια νομισματική αξία με διεθνή εμπιστοσύνη. Η οικονομική και εμπορική ανάπτυξη της Γλαρεντσάς και ο κοσμοπολίτικος χαρακτήρας του κινήματος και του λιμανιού ήταν οι κίνητρα για μεγάλες και διάσημες τράπεζες στη Δύση να ιδρύσουν τα καταστήματά τους, καταστήματα που δεν δάνειζαν ούτε ακόμη και στην βρετανική βασιλική οικογένεια.
Ο αριθμητής υπολογισμού ξεκινά από τις αρχές του 15ου αιώνα. Το Πριγκιπάτο βρίσκεται σε πλήρη παρακμή: η Γκρέντεντζα χάνει τον ρόλο της και μένει απροστάτευτη. Το 1407 καταλαμβάνεται και λεηλατεί από τον στρατό του Λεονάρντο Τόκατα. Ο τίτλος «Χρονική» περιγράφει έντονα τον πλούτο που κρύβεται στη Γκρέντεντζα. Το 1414, ο πρίγκιπας Κεντιρίωνη ήταν ο κυβερνήτης, αλλά το 1417-1418 ήταν υπό τον έλεγχο του Ιταλού περιηγητή Όλιβιριο Φράνκο. Το 1421-22 πωλήθηκε στον Κόμη της Κεφαλονιάς και Δεσπότη της Επιδαύρου Κάρλο Τόκατα. Το 1427 πολιορκήθηκε από τον Ιωάννη Α’ Παλαιολόγο το 1428 και παραχωρήθηκε ως δώρο από τον Τόκατα Κάρλο ως κληρονομιά της ανιψιάς του. Το 1430 κατακτήθηκε από τους Καταλανούς, οι οποίοι τον πούλησαν πίσω στον Κάρλο Παλαιολόγο. Ο τελευταίος κατεδάφισε τις τειχούς για να αποτρέψει νέα κατοχή. Το 1432 η Γκρέντεντζα γίνεται η κατοικία του Δεσπότη. Το 1446 η περιοχή υπέστη λεηλασία από τον Σουλτάνο Μουράτ Β’ το 1428. Λίγα χρόνια αργότερα, παραδόθηκε στους Οθωμανούς ακολουθώντας την τύχη του Δεσπότη. Μετά από αυτές τις περιπέτειες, η Γκλαρεντσά εγκαταλείφθηκε και απομένει μόνο μια παράδοση. Οι ταξιδιώτες του 19ου αιώνα αναφέρουν μια πόλη που είναι ερειπωμένη και εγκαταλειφμένη. Τα ερείπια, τα οποία περιγράφονται από τους ταξιδιώτες και διατηρούνται σε φωτογραφίες, καταστράφηκαν από τον Γερμανικό στρατό κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.












