Το νοτιότερο γεωγραφικά μοναστήρι της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας, ανάμεσα στα χωριά Βασιλάκι και Χρυσοκελλάρια, στον Δήμο Κορώνης. Χρυσοκελλάρια, χτισμένο αρχικά τον 17ο αιώνα, καταστράφηκε από τον Ιμπραήμ.
Η εκκλησία είναι Βασιλική, χτισμένη το 1864 και είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, αλλά εορτάζει την Αγία Τριάδα. Μοναστήρι γυναικείο (1 μοναχή, ονόματι Παγκρατία).
Η παράδοση λέει ότι το τέμπλο κατασκευάστηκε πριν από πολλά χρόνια από ξύλο μισοκατεστραμμένου ιστιοφόρου, το οποίο ξεβράστηκε στην παραλία της Κορώνης και οι μοναχοί έχτισαν τόσο τον Ναό όσο και το εικονοστάσιο της εκκλησίας.
Η Μονή Χρυσοκελλαρίων κατά τη διάρκεια της ζωής της, άλλοτε γνώρισε ακμή και δραστηριότητα και άλλοτε παρακμή, αφού δεν έμειναν μοναχοί. Για εκατό χρόνια (1852-1952) αποτέλεσε μετόχι της Μονής Βουλκανου ως ανδρική μονή μέχρι το 1952 που μετατράπηκε σε γυναικεία. Η νέα πτέρυγα με κελλιά δυτικά του ναού άρχισε το 1971 και από το 1977 δεν υπάρχουν μοναχές.
Το Χρυσοκελλάρια συνδέεται οδικώς με το ΧΑΡΟΚΟΠΙΟ (5 χλμ) με τη γραμμή του λεωφορείου, δύο φορές την ημέρα από Δευτέρα έως Παρασκευή. Εκτιμάται ότι έχει πληθυσμό 570 κατοίκους. Αποτελείται από δύο οικισμούς, τα Χρυσοκελάρια (528 κατοίκους) και τους Αγίους Αναργύρους (42 κατοίκους). Θα φτάσετε γρήγορα στο Βασιλάτσι. Στο παρελθόν ονομαζόταν Σαράτσι, θεωρείται ένα από τα χωριά της Πυλίας με μακρά ιστορία. Το χωριό είναι ιδανικό, καθώς βρίσκεται ανάμεσα σε δύο λόφους, με εκπληκτική θέα στη θάλασσα. Στη μία πλευρά του χωριού υπάρχουν άλση, αγροκτήματα, βουνά και άλλες υπέροχες παραλίες, όπως η παραλία Τσαπί, τα Μικρά και Μεγάλα Μαράθια και η Γλυφάδα.
Οι Σαράτση κτίστηκαν γύρω στο 750 μ.Χ. από νομάδες Σλάβους και Έλληνες άλλων περιοχών, που ήρθαν στην ευρύτερη περιοχή. Λίγα χρόνια αργότερα μετακινήθηκε στην περιοχή μια φυλή Ελληνικής καταγωγής, οι “Βλάχοι”, που ήρθαν από τα βουνά της Πίνδου, ενώ γύρω στο 1420 έφτασαν οργανωμένες ομάδες Αρβανιτών από την Αιτωλία και την Ήπειρο, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή και ήρθαν σε σύγκρουση με τους πρώτους κατοίκους, ακόμη και με τους Ενετούς, που κυριαρχούσαν στην περιοχή. Μετά το 1470 Έλληνες και Αλβανοί δεν θεωρούνταν πλέον ως ξεχωριστοί λαοί και οι απόγονοι αυτών των φυλών ενώθηκαν μεταξύ τους και με τους πρώτους κατοίκους της Χρυσοκελλαριάς, συμβάλλοντας στην Επανάσταση του 1821. Από τη Χρυσοκελλαριά πέρασε ο Κολοκοτρώνης, ο οποίος αναχώρησε από το Μαραθί για τη Ζάκυνθο.
Αλλάζοντας το όνομα σε Χρυσοκελαριά. Το όνομα Σαράτσι διατηρήθηκε μέχρι το 1927. Τότε με διάταγμα μετονομάστηκε σε Χρυσοκελαριά το ομώνυμο μοναστήρι, που βρίσκεται μόλις 2 χλμ νοτιοανατολικά του χωριού, φωλιασμένο στην κοιλότητα ενός λόφου. Δίπλα στον ναό υπάρχει ένα μεγάλο αρχονταρίκι και μια βρύση, λίγα μέτρα από την εκκλησία.
