Το Μουσείο ιδρύθηκε το 1969 από την Αρχαιολογική Υπηρεσία, υπό την ευθύνη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ολυμπίας. Οι συλλογές του Μουσείου περιλαμβάνουν: Αγγεία και μικροαντικείμενα της Μέσης Εποχής του Χαλκού, ευρήματα από τους χώρους της Περιστεριάς, του Ρούτσου, των Βολιμιδίων, της Τραγάνας κ.ά., κινητά ευρήματα από το Κάστρο του Νέστορα, στην Εγγλιανό.
Μερικά από τα σημαντικότερα εκθέματα του Μουσείου είναι: χρυσά κοσμήματα και χρυσά κύπελλα από τους θολωτούς τάφους της Περιστεριάς, Τριφυλίας χρονολογούμενα στον 16ο-15ο αιώνα π.Χ., δύο εντυπωσιακές αμφορείς με διακόσμηση “παλατιακού ρυθμού”, που βρέθηκαν στον θολωτό τάφο της Ρούτσι (15ος αιώνας π.Χ.), τοιχογραφίες από το ανάκτορο του Νέστορα που απεικονίζουν σκηνές πολέμου και άλλα θέματα, χρονολογούμενες στον 13ο αιώνα π.Χ., εκμαγεία πήλινων πινακίδων που φέρουν γραμμική Β γραφή, χρονολογούμενες στον 13ο αιώνα π.Χ., των οποίων τα πρωτότυπα φυλάσσονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, πήλινο τελετουργικό αγγείο σε τρίποδα της Υστερομυκηναϊκής περιόδου (γνωστό ως “ρυτό”), διακοσμημένο με τρεις κεφαλές ζώων (ταύρου και ελαφιών), το μοναδικό του είδους του, προερχόμενο από τον νεκροταφείο των Βολιμιδίων και χρονολογούμενο στον 14ο-13ο αιώνα π.Χ., μεσσηνιακό διπλό κύπελλο γνωστό και ως “δέπας αμφικύπελλον” στην αρχαία ελληνική), που ανακαλύφθηκε στους τάφους των Βολιμιδίων, πήλινο αγγείο από το ανάκτορο του Νέστορα, ανεξάρτητο αγγείο που χρησίμευε ως στήριγμα για τα ξύλα που χρησιμοποιούνταν για το ψήσιμο κρέατος, και το μοναδικό που γνωρίζουμε ότι προέρχεται από την κατοικία ενός μυκηναϊκού βασιλιά.
Τα αντικείμενα που φυλάσσονται στο Μουσείο έχουν βρεθεί σε διάφορες μυκηναϊκές, κυρίως, θέσεις εξαπλωμένες σε μια μεγάλη γεωγραφική περιοχή εντός του Μεσσηνιακού χώρου. Από μεγάλες οικιστικές θέσεις όπως η Περιστεριά Κυπαρισσίας (ένα από τα σημαντικότερα πρώιμα μυκηναϊκά κέντρα της Δυτικής Πελοποννήσου), η Νικολού (ανάμεσα σε Ριζόμυλο και Καρυές) και ο Εγκλιανός (έδρα του Άνακτα της Πύλου, διοικητικό και εμπορικό κέντρο κατά την ύστερη μυκηναϊκή περίοδο), και άλλα μικρότερα κέντρα ή οικισμούς της περιοχής. Προέρχονται επίσης από μεγάλους θολωτούς τάφους βασιλέων, τοπικών αρχόντων (local ruler) ή μεγαλοκτημόνων, αλλά και από μικρούς θολωτούς ή λακκοειδείς τάφους του πληθυσμού. Διαφαίνεται, λοιπόν, μέσα από τα διάφορα σύνολα ευρημάτων η βασική δομή της μυκηναϊκής κοινωνίας της Πύλου, η οποία άνθισε στα τέλη του 13ου αιώνα π.Χ., και αποκαλύπτονται τα περιεχόμενα των κειμένων των πινακίδων Γραμμικής Β του Εγκλιανού.
Δύο από τους πίνακες, αυτός με τον αθλητή του ταυροκαθάψιου (άθλημα της Μινωικής Κρήτης) και ένα ιερό με διπλούς κέρατους (το ιερό σύμβολο των Μινωιτών) υποδηλώνουν επιρροή από τις τοιχογραφίες των Μινωικών ανακτόρων. Σημαντικά ευρήματα από τον τάφο που εκτάφηκε στον λόφο της Βαγένιας, κοντά στο ανάκτορο. Μεταξύ αυτών, ένα χάλκινο αγγείο, ένα χάλκινο εγκόλπιο, ένας κρατήρας με παράσταση κυνηγιού και ανάγλυφες χρυσές ρόδακες. Από τον ίδιο τάφο δύο μεγάλα αγγεία: δύο αμφορείς Μέσης Ελλαδικού τύπου με στόμιο πιπέττας και μιμούνται κρητικά πρότυπα του 15ου αιώνα π.Χ., και μια πίθαμφορος φέρουσα διακόσμηση με βλαστούς κισσού, η οποία ανήκει σε έναν τύπο αγγείου που συχνά απαντάται στη δυτική Πελοπόννησο.
Στοιχεία Επικοινωνίας: Αρχαιολογικό Μουσείο Χώρας
Διεύθυνση: Χώρα Τριφυλίας – Μεσσηνίας – Τ.Κ. 24600
Τηλέφωνο: +30 27630 – 31358
